این بخشی از سخنرانی جان اف کندی، رییس جمهور وقت آمریکا، در تاریخ 27 آوریل 1961 است که آن را از انگلیسی و آلمانی به فارسی ترجمه کرده ام. این سخنرانی به موضوع آزادی در جامعه و کنترل و سانسور دولتی می پردازد و به خوبی نشان می دهد که چرا کندی در سراسر جهان به محبوبیتی بی نظیر رسیده بود. برای اینکه ارزش این سخنرانی را دریابیم، باید توجه کنیم که این سخنرانی 50 سال پیش انجام گرفته، آن هم در آمریکا و در اوج جنگ سرد.
"خانم ها و آقایان گرامی،
پنهانکاری، حتی فقط خود کلمه اش، در یک جامعه ی آزاد و باز زننده است. ما به عنوان یک ملت، ذاتا و از نظر تاریخی مخالف جوامع مخفی کار، پیمان های مخفیانه و اقدامات مخفیانه هستیم.
ما مدتها پیش به این نتیجه رسیده ایم که خطرات پنهانکاری افراطی و غیرقابل توجیه در رابطه با فاکت های مهم خیلی بیشتر از خطراتی ست که قرار است پنهانکاری ما جلوی آن را بگیرد.
امروز هم مقابله با یک جامعه ی بسته از طریق اِعمال محدودیت های دلبخواهی که اتفاقا مختص همان جوامع بسته است، چندان ارزشی ندارد.
امروز هم بقای ملت ما بدون بقای ارزش های ما چندان ارزشی ندارد.
و این خطر جدی ما را تهدید می کند که عده ای به خاطر امنیتِ بیشتر و مقابله با ترس های شان تا پای سانسور و پنهانکاری دولتی هم پیش بروند.
ولی تمام سعی من این است که تا حد توانم جلوی چنین اقداماتی را بگیرم.
و هیچ یک از مقامات دولت من، چه در سطوح بالا و چه در سطوح پایین، چه غیرنظامی و چه ارتشی، نباید از سخنان امشب من به عنوان توجیهی برای سانسور اخبار، سرکوب دگراندیشان، سرپوش گذاشتن بر خطاهای ما و یا پنهان نگه داشتن فاکت هایی که دانستن ش حق رسانه ها و افکار عمومی ست، استفاده کنند.
ما در سراسر دنیا با توطئه ای سازمان یافته و بی رحمانه روبرو هستیم که سعی دارد از طرق پنهانی به دامنه ی نفوذ خود گسترش بخشد:
از طریق رخنه کردن به جای حمله،
سقوط دولت به جای انتخابات،
ارعاب به جای آزادی در انتخاب،
و چریک های جنگجو در شب به جای ارتش در روز.
سیستمی که پشت سر این توطئه قرار دارد، از منابع انسانی و مالی عظیمی برخوردار است و آن را به کار می گیرد تا بتواند ساختاری بسیار کارآمد و به هم پیوسته بر پا کند که در آن همه اقدامات نظامی، دیپلماتیک، اطلاعاتی، اقتصادی، علمی و سیاسی در ارتباط تنگاتنگ با هم قرار می گیرند.
اقدامات تدارکاتی این نیرو به طور مخفیانه در جریان است و هیچ اطلاعاتی راجع به آن در اختیار افکار عمومی قرار نمی گیرد.
آنها اشتباهات شان را پنهان می کنند، به جای آنکه اعلام کنند،
صدای معترضین شان را خفه می کنند، به جای آنکه مورد تحسین شان قرار دهند،
هیچ یک از هزینه های خود را مورد سوال و بررسی قرار نمی دهند،
هیچ شایعه ای را منتشر نمی کنند،
هیچ سِری را رو نمی کنند.
هیچ رییس جمهوری نباید از بررسی برنامه های دولتش توسط افکار عمومی بترسد. چرا که این نوع بررسی ها باعث آگاهی می شود. و آگاهی باعث موافقت یا مخالفت می شود، که هر دو لازم است.
من از نشریات شما نمی خواهم که از دولت حمایت کنند، بلکه از شما می خواهم که در امر خطیر آگاهی رسانی به مردم آمریکا و بیدار کردن آنان نقش خود را ایفا کنید. چرا که من مطمئنم اگر مردم آمریکا بدون محدودیت به اطلاعات دسترسی داشته باشند، واکنش درست نشان خواهند داد و به وظایف (شهروندی) خود به درستی عمل خواهند کرد.
من نه تنها قادر نیستم جلوی مشاجره ی خوانندگان شما را بگیرم، بلکه از آن استقبال هم می کنم. این دولت قصد دارد در رابطه با اشتباهات خود صادق باشد، چرا که به قول مردی دانا "لغزش تبدیل به خطا نمی شود، مگر اینکه از اصلاح آن خودداری کنیم".
ما قصد داریم مسئولیت کامل خطاهایمان را بپذیریم و از شما انتظار داریم در صورت غفلت، ما را متوجه خطاهایمان کنید. هیچ دولت و هیچ کشوری نمی تواند بدون مجادله و انتقاد به موفقیت برسد و هیچ نظامی بدون اینها قادر به بقا نیست.
برای همین بود که قانونگذاران یونانی خودداری شهروندان از مشاجره و مجادله را جرم می دانستند. و برای همین هم در اولین اصلاحیه قانون اساسی ما حمایت از رسانه ها در دستور کار قرار گرفته بود - رسانه ها تنها شاخه اقتصادی ای هستند که مورد حمایت ویژه قانون اساسی ما قرار دارند.
نه برای اینکه در وهله اول اسباب سرگرمی مردم را فراهم کنند،
نه برای اینکه به مسائل جزیی و احساسی بپردازند،
نه برای اینکه طبق سلیقه ی مخاطبین حرکت کنند،
بلکه برای اینکه اطلاع رسانی کنند، باعث بیداری مردم شوند، واقعیات را بازتاب دهند،
برای اینکه به خطراتی که ما را تهدید میکند و امکاناتی که در اختیار داریم بپردازند،
برای اینکه بحران های ما و راه هایی که می توانیم انتخاب کنیم را نشان دهند،
برای اینکه افکار عمومی را هدایت کنند، شکل بدهند، در آموزش توده ها نقش داشته باشند و گاهی حتی باعث خشم آنان شوند.
این یعنی ما به گزارش ها و تحلیل های بیشتری در رابطه با وقایع بین المللی نیازمندیم، چرا که سایر کشورها، دیگر در دوردست قرار ندارند و غریبه نیستند، بلکه نزدیک اند و در خانه ی ما. این یعنی ما در رابطه با اخبار به دقت بیشتر و فهم بهتر نیازمندیم و همچنین به انتقال بهتر اخبار به مخاطبین. و این یعنی دولت در همه سطوح باید به وظیفه خود عمل کند و اطلاعات کامل در اختیار شما قرار دهد، بدون در نظر گرفتن خط قرمزهای "امنیت ملی".
این رسانه های چاپی هستند که می توانند اعمال انسان ها را ثبت کنند، وجدان آنها را بیدار نگه دارند و پیک اخبار باشند. و ما مطمئنیم که کمک شما به ما نیرو خواهد بخشید و انسان که به دنیا آمده تا آزاد و مستقل باشد، به آزادی و استقلال خواهد رسید.
